single-wave

‘Ik heb een voorkeur voor smalle banen’

Horses for courses, in de golfwereld wordt het Engels gezegde vaak gebruikt voor spelers van wie het spel zich bij uitstek leent voor bepaalde golfbanen. Ook Darius van Driel weet heel goed waar hij met zijn manier van golf spelen beter tot zijn recht komt en waar niet. Maar heel soms wordt hij zelf ook nog wel positief verrast.

 

“Toen ik in 2024 het Kenya Open won, deed ik dat op de Muthaiga Golf Club, een relatief smalle baan met een lay-out waar ik van houd. Een jaar later miste ik daar wel de cut, dus misschien gaat voor die baan dit verhaal niet helemaal op, haha. Maar er spelen natuurlijk veel meer factoren een rol bij het hebben van een succesvolle week. Dit jaar speelden we in Kenia op hoogte. Dat betekent dat je bal ongeveer tien procent verder vliegt, maar door de warmte kan het dan ook zes tot acht procent zijn. Je moet je dus constant aanpassen.

Ik heb een voorkeur voor smalle banen. Zo heb ik al meerdere jaren op Rinkven in België heel goed gespeeld en topprestaties behaald. Banen in Afrika liggen mij doorgaans ook, vaak smalle banen waar je goed moet plaatsen om vervolgens de vlag aan te kunnen vallen. Maar helaas spelen we die niet zo heel vaak op de DP World Tour.

Darius van Driel op Rinkven in België

 

Banen in de woestijn liggen mij dan weer niet. Toen ik voor het eerst de Dubai Desert Classic op de Majlis Course van de Emirates Golf Club speelde, vond ik het helemaal niets. Dat is totaal geen baan voor mij. Ik weet nog dat ik dacht dat ik wel heel goed zou moeten spelen om er ooit uit een top-25 uit te halen.

Dit jaar werd ik tiende, maar de eerste drie ronden wist ik niet goed wat ik aan het doen was. Misschien kwam het doordat ik de laatste dag met Rory speelde. Dat was toch een mooie ervaring. Voor hem was het in principe wel een goede baan. Hij slaat de bal niet alleen ver, maar ook hoog en dat is met harde greens wel fijn.

 

Ik heb ook zes keer het Qatar Open gespeeld en nooit werd het een succes. Ik heb dat toernooi dit jaar daarom overgeslagen. Wanneer je die keuze hebt, dan maak ik die. Daar kan ik dan beter geen energie meer in steken.

 

Als ik een baan ken, probeer ik vooraf aan het toernooi minimaal negen holes te spelen. Je wil toch graag, zoals ik dat noem, wat holes in de benen hebben. Bij een nieuwe baan speel ik ze alle achttien. Je let dan vooral op hoe hard de greens zijn, maakt aantekeningen van de lijnen op de greens, checkt de rough en bunkers, maar maakt ook op de tee een plan voor welke lijn je met je drive wil slaan. Daarnaast besteed ik ook veel aan het uitvinden waar je rondom de green de bal kan missen. Dat is minstens zo belangrijker als de landingsplek van de perfecte bal te vinden. Want zei Ben Hogan ooit niet? “Golf is a game of misses. The player who misses the best wins.”

Nieuws delen

Meer nieuws